Afgelopen weekend was de museumnacht in Utrecht, alhoewel museumNACHT een groot woord is voor een avond die om 1 uur 's nachts al ophoudt. Ik deed zelf mee aan deze nacht bij "Toen is hier" door Merlijn Twaalfhoven, volgens het programma een "orgie van intimiteit, zang en muziek". Jawel, op mijn 40ste heb ik meegedaan aan een orgie...
Het was, samengevat, ...anders; met 8 blazers (5 saxen, 1 trombone, 1 dwarsfluit en 1 hoorn) moesten we een tweetal muziekstukken spelen met behulp van een stopwatch. Geen dirigent, geen aanwijzingen anders dan gegeven tijdens de repetite, gewoon spelen op de stopwatch. De muziek was neergeschreven in tijdsintervallen, waarbij per tijdsinterval de accoorden en de duur van de noten was aangegeven. Even ter voorbeeld; in tijdsinterval 3'00 tot 3'25 moesten noten van 4 seconden gespeeld worden uit een voorgeschreven accoord van 7 noten. Wanneer en welke van deze noten je speelde in het tijdsinterval, danwel hoe vaak je dat deed, stond niet op papier. Op deze manier werd geprobeerd "een landschap van klanken" te maken, waarbij het volgens Merlijn de bedoeling was dat hedendaagse stemmen het verleden ontmoetten. Het verleden heb ik niet ontmoet; wel heb ik commentaar gehoord van mensen die er niets van begrepen, danwel een mager applaus gehoord.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten