Gisteren was het dan zover, ons "eigen" concert. Het was, waarschijnlijk ook door de druk van "bekend" publiek, minder goed dan anders. Aan de andere kant... hebben we gisteren de eerste staande ovatie gehad, en al met al was het gewoon erg gezellig.
Ondanks de nodige mailtjes in mijn eigen vriendenkring, is er alleen familie komen kijken. Daarnaast was de response van vrienden in zijn totaliteit erg laag. Een enkeling (die ik gelukkig wel schaar onder mijn betere, zo niet beste vrienden) had zich netjes verontschuldigd, en oprecht gemeend mij veel succes en plezier (want ja, daar gaat het bij een hobby toch wel om) toegewenst. Van het gros heb ik niets gehoord. Dat biedt an sich perspectieven voor de toekomst; ik hoef niet meer te reageren op oproepen van vrienden die toch zo graag willen dat ik langs kom bij hun (vul in: koor- orkest- of andere uitvoering danwel andere) activiteit. Ik zal me niet meer schuldig hoeven te voelen dat ik niet reageer op hun oproepen, danwel geen blijk van interesse toon danwel getoond heb. Klinkt dat hard? Misschien wel, maar lang leve de duidelijkheid. Want ook al reageer ik net zo slecht op berichten van vrienden, ik ben wel degelijk geinteresseerd, lees ook met veel plezier blogs, wie-wat-waars van Hyves en/of andere berichten waarmee ik op de hoogte blijf van het wel en wee van vrienden. Ik laat het alleen niet altijd horen.
Dus voor diegenen die, net zoals ik, niet altijd wat laten horen, maar wel graag willen weten wat er zich in mijn leven afspeelt: kijk eens op de website www.kudo.nl. En misschien is het ook wel leuk om te weten dat ik na de zomervakantie definitief de schoolbanken weer induik. De deeltijd-opleiding voor bedrijfskundige informatica is inmiddels door de leidinggevende van mijn leidinggevende goedgekeurd. Aankomende dinsdagavond heb ik een workshop over hoe zwaar de opleiding is, hoe deze het beste te combineren valt met een volledige baan en hoe andere deeltijdstudenten dit ervaren. Ik ben benieuwd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten