
De kogel is door de kerk; per 31 maart stop ik met mijn huidige werk-"rol". Van de 10 mensen die vorig jaar februari enthousiast gestart zijn met een nieuwe uitdaging, word ik nummer 4 die er mee stopt. Teleurgestelde toekomstverwachtingen heet dat, of een ander eufemisme: de functie voldoet toch niet aan het beeld wat ik ervan had. Al mijn directe collega's zijn teleurgesteld en niemand ziet mij graag gaan; mijn huidige leidinggevende heeft mij dan ook al een ietwat rustigere, maar wel binnen het team passende, uitdaging aangeboden. Liever switch ik naar nog rustiger vaarwater en een functie waar ik in ieder geval minimaal 3 van mijn kernwaarden tegenkom, maar hoe dan ook, het heeft er alle schijn van dat ik in ieder geval alle medewerking krijg van mijn werkgever om wat rustiger te gaan werken en in de tussentijd te starten met een opleiding om mijn toekomstdroom te gaan realiseren. Ook heb ik inmiddels via mijn werkgever een tweetal persoonlijkheidsvragenlijsten (ook een geweldig woord voor galgje!) mogen invullen om mijn complexe persoonlijkheid in kaart te brengen.
Hoofddoel wat mij betreft is om een opleiding te vinden die aansluit bij wat ik wil en kan. Dit is nu nog omgeven met een fors aantal vraagtekens; eerst wil ik onderzoeken wat ik nu echt wil, per slot van rekening moet ik nog minimaal 20 jaar mee qua werken. En als ik weet wat ik wil is het nog steeds oppassen: hoe vind ik die opleiding die niet alleen mooie toekomstbeelden belooft, maar ook inhoudelijk nog wat te melden heeft. Afgelopen weekend na de repetitie van SPON zat ik mij te bedenken dat ik weliswaar veel diploma's heb, maar niet echt veel relevante... Reddend zwemmen A&B gaan mij niet echt door een toch meer op sociale vaardigheden gerichte opleiding helpen. Wordt dus nog vervolgd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten