Op Facebook zag ik opeens een opmerkelijke advertentie in de rechterkantlijn verschijnen: de Monuta Muziekwens; leg je wensen nu vast in je uitvaartwens. Na de populaire uitvaart-top 100 is er dus nu ook de Monuta Muziekwens. Als je het uitspreekt, klinkt het bijna als een radioprogramma. Mijn favoriete top 3 was ooit Queen met Who wants to live Forever, AC/DC met If you're gonna die, die with your boots on, en om het geheel opgewekt af te sluiten het onnavolgbare Over 100 jaar van het Klein Orkest. Het moge duidelijk zijn dat ik destijds niet echt de verwachting had er op korte termijn uit te (moeten) stappen. Inmiddels houd ik er meer rekening mee, wat zich het meest uit in het hier en nu genieten van het leven. Maar Gert en ik zijn niet alleen getrouwd omdat we zin hadden in een feestje, maar ook omdat dan juridisch/erfrechtelijk gezien de achterblijvende partner in ieder geval financieel gezond kan blijven. Mijn uitvaartwensen zijn dan ook bij hem bekend; ik hoef ze niet zo nodig bij een begrafenisverzekeraar op de site te zetten. Een verzekering is ook niet strikt nodig, mits er maar voldoende spaargeld is. Wel ben ik er achter dat ons trouwen, zelfs inclusief de kosten van de kleding, voordeliger was dan 1 eenvoudige uitvaart. En wat de muziekkeuze betreft bestaat die momenteel uit Abba met I let the music speak, Madness met Walking with mr. Wheeze en uit Symphony 1 van Johan de Meij deel 5, Hobbits. Een lijst die hopelijk nog veelvuldig herzien gaat worden, maar per definitie uit muziek blijft bestaan die ik het beluisteren meer dan de moeite waard vind.
zaterdag 13 november 2010
De Monuta Muziekwens
Op Facebook zag ik opeens een opmerkelijke advertentie in de rechterkantlijn verschijnen: de Monuta Muziekwens; leg je wensen nu vast in je uitvaartwens. Na de populaire uitvaart-top 100 is er dus nu ook de Monuta Muziekwens. Als je het uitspreekt, klinkt het bijna als een radioprogramma. Mijn favoriete top 3 was ooit Queen met Who wants to live Forever, AC/DC met If you're gonna die, die with your boots on, en om het geheel opgewekt af te sluiten het onnavolgbare Over 100 jaar van het Klein Orkest. Het moge duidelijk zijn dat ik destijds niet echt de verwachting had er op korte termijn uit te (moeten) stappen. Inmiddels houd ik er meer rekening mee, wat zich het meest uit in het hier en nu genieten van het leven. Maar Gert en ik zijn niet alleen getrouwd omdat we zin hadden in een feestje, maar ook omdat dan juridisch/erfrechtelijk gezien de achterblijvende partner in ieder geval financieel gezond kan blijven. Mijn uitvaartwensen zijn dan ook bij hem bekend; ik hoef ze niet zo nodig bij een begrafenisverzekeraar op de site te zetten. Een verzekering is ook niet strikt nodig, mits er maar voldoende spaargeld is. Wel ben ik er achter dat ons trouwen, zelfs inclusief de kosten van de kleding, voordeliger was dan 1 eenvoudige uitvaart. En wat de muziekkeuze betreft bestaat die momenteel uit Abba met I let the music speak, Madness met Walking with mr. Wheeze en uit Symphony 1 van Johan de Meij deel 5, Hobbits. Een lijst die hopelijk nog veelvuldig herzien gaat worden, maar per definitie uit muziek blijft bestaan die ik het beluisteren meer dan de moeite waard vind.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten